sobota, 31 stycznia 2015

|04| Because You Loved Me.


Za cały ten czas kiedy byłeś przy mnie
Za całą prawdę, którą mi pokazałeś
Za całą radość, którą wniosłeś do mojego życia
Promienie słońca, wpadające do sypialni, budzą mnie z miłego snu. Tym razem o Niallu. Naga leżę splątana w kołdrze. Czuję się doskonale. Reka, na oślep szukam chłopaka jednak jestem w łóżku sama. Przeciągam się i siadam przytrzymując kołdrę przy piersiach. Uśmiecham się na wspomnienie ubiegłej nocy. Tylko ja i on. Kochaliśmy się tyle godzin. To było takie cudowne. Gdy mnie całował, dotykał, pieścił...Jestem jego. Nie mogę o tym zapominać. Nie wolno mi.
Zerkam na zegarek i stwierdzam, że nawet nie jest późno. Wskazuje dziewiątą. Och, tak bardzo nie chcę mi się wstawać, ale wiem że muszę. Do Londynu jest kawałek drogi, a pokaz rozpoczyna się o szesnastej. Wstaję z wygodnego łóżka i zmierzam do łazienki. Tam biorę prysznic, który do końca wybudza mnie ze snu. Woda przyjemnie obmywa moje ciało. Gdy odświeżona wychodzę i owijam się ręcznikiem, Niall stoi przy umywalce. Uważnie przesuwa maszynką po szyi i policzkach. Mruga do mnie w lustrze, na co reaguję szerokim uśmiechem. Całuję go w policzek i wymykam się z łazienki. Moim celem jest garderoba, znajdująca się po drugiej stronie pokoju. Otwieram drzwi i wchodzę do środka. Zacznijmy od bielizny - myślę, nie wiedząc co dziś ubrać. Wybieram jasnoróżowy komplet i zakładam go, opuszczając ręcznik. Przez dłuższą chwilę, przeczesuję palcami mokre włosy, przyglądając się wieszakom. Mam tego tyle, a nie wiem co wybrać. To jest odwieczny problem kobiet. Jedyne nie mają go takie, które nie przykładają ani grama uwagi do ubioru, lub po prostu nie mają takiej kolekcji.
Ściągam z wieszaka blado pomarańczową sukienkę. Idealna. Uśmiecham się i zakładam wybrany ciuch. Do tego czarne, lakierowe szpilki. Wychodzę z garderoby. Niall właśnie naciąga koszulkę i uśmiecha się do mnie. Odwzajemniam to i wchodzę do łazienki. Nie zamykam drzwi, aby wyparowała. Zaczynam suszyć włosy. Może naprawdę wybiorę się do fryzjera jutro po pracy? Przydałoby się chociaż wyrównać końcówki. Wyjeżdżamy godzinę później. Niall włącza w aucie swoją ulubioną płytę.
- Może się nie zanudzimy tam - mówi, uśmiechając się.
Ja też nie jestem fanką pokazów, ale zawsze warto popatrzeć.
- Bez przesady, będzie fajnie. - Opieram się wygodnie o fotel.
Niall śmieje się pod nosem i spokojnie jedzie. Nie spieszymy się. Mamy rezerwę czasu.
- Czy twój ojciec kogoś ma? - nie mogę się powstrzymać.
Niall zerka na mnie zdziwiony i zmienia pas.
- Nie - odpowiada po chwili i zaciska usta. Zdenerwowałam go? - Nigdy nie miał, nigdy nie widziałem go z kobietą - dodaje.
- Rozumiem - mówię speszona.
Ta wiadomość nieco mnie zaskakuje. Albo Niall nie wie o jego romansach, albo on naprawdę nikogo nie ma...Ale to nie podobne do trzydziestoletniego mężczyzny, pociągającego i przystojnego. Przecież on również ma swoje potrzeby. Nie wierzę, że jest tak wytrwały. Zamykam oczy i odwracam głowę do szyby.
- Nie wiem dlaczego - odzywa się ponownie. - Może bał się, że ta kobieta będzie taka jak jego była. Miał kiedyś dziewczynę, zakochał się, adoptował mnie, a potem ona odeszła, nie zostawiając ani jednego słowa. Myślę, że to ma znaczenie.
- Tak. Myślę, że to mogło go skrzywdzić - mówię po chwili zastanowienia.
Niall nie odpowiada. Przez dłuższy czas jedziemy w ciszy. Przypomina mi się wczorajszy wieczór.
Naprawdę czułam cos czego zdecydowanie nie powinnam.
Ale mogłabym częściej wpadać w jego ramiona. Martwił się o mnie, gdy gorzej się poczułam. Byl czuły.
Jednak nie jestem taka obojętna. Nie wiem dlaczego to mnie cieszy. Naprawdę muszę zacząć się kontrolować. To wszystko jest nie tak jak powinno.
Skupię się na swoim związku. Ale będę chciała, aby moje relacje z teściem, chociaż trochę się poprawiły.
Dojeżdżamy na miejsce jakiś czas przed rozpoczęciem całej imprezy. Niall parkuje w wolnym miejscu, a to cud. Ludzi jest bardzo dużo. Media. To tez. Blondyn otwiera mi drzwi, a ja ostrożnie wysiadam. Rozglądam się dookoła. Zdecydowanie to centrum Londynu. Kamery, dziennikarze i masa znanych osób znajduje się wokół budynku do którego się udajemy.
My raczej nie będziemy zwracać uwagi. Jego ojciec tak. Jest najbogatszym Anglikiem. Ale jesteśmy sami. Niall oplata mnie reka w talii i prowadzi miedzy tłumem.
Uśmiecham się rozglądając. Ale tu fajnie. Niall ciągnie mnie za rękę prowadząc na miejsca które sa dla nas zarezerwowane. Siadamy na wygodnych pufach. Mamy pierwszy rząd. Tuż przy wybiegu. Wszystko jest świetnie przygotowane. Pokaz rozpoczyna się niewiele później. Nie są to dziwne stroje. Proste, ale ładna kreacje. Niektóre sama bym kupiła. Modelki zmieniają się jedna po drugiej. Wszystko są piękne i płynnie idą po wybiegu.
Zazdroszczę im ruchów. Są pewne siebie. Ja mam pecha w życiu. Patrzę kątem oka na męża. Jestem kobietą, taką mam naturę.
Trzyma moją dłoń, skanując wzrokiem wszystkie po kolei. Jednakże ślinka mu nie cieknie.
Nie jestem zazdrosna. Niall nigdy nie dał mi do tego powodu. Ja równie staram się tego nie robić. Dobrze, że nie wie o wszystkim. Pokaz dobiega końca i na scenie pojawia się projektant.
Kłania się i pozuje z modelkami. Wszyscy biją brawo. Po zamknięciu imprezy udajemy się na after party. To skromne przyjęcie. Niall obejmuje mnie i rozmawia z ludźmi znającymi jego ojca. Są ciekawi, czemu go nie ma. Blondyn wciska im jakąś bajkę w którą z łatwością wierzą. Są mili. Niektóre kobiety zamieniają ze mną słowo, ale niechętnie. Dlaczego? Bo nie jestem żoną nikogo ważnego. Nie przejmuje się tym szczególnie. Nie potrzebuje ich zainteresowania.Nie chcę nie szczerych słów. Niall podaje mi białe wino. Posyłam mu wdzięczny uśmiech i odchodzę parę kroków chcąc wyjść na świeże powietrze. Zostawiam go samego. Jakoś się znajdziemy. Biorę głęboki oddech. Już znacznie się ściemniło. Niewielki taras jest prawie pusty gdy na niego wchodzę.
- Jak się czujesz? - słyszę za sobą. To ten głos. Jego głos. Palce mocniej zaciskają się na kieliszku, a ciało spina się. Już prawie udawało mi się o nim nie myśleć.
Jakaś cząstka mnie cieszy się, że on tu jest. Ale to na pewno mniejsza część. Chyba powinnam się odezwać. Wiem, że stoi za mną. Czuję jego oddech.
- Dobrze, dziękuję. - mówię cicho.
- Jak się bawisz? Zgaduję, że nudno. Nie podoba ci się. Ja również nie lubię takich imprez - staje obok mnie.
- Wszystko jest dobrze zorganizowane. - odpowiadam wymijająco.
Patrzę przed siebie. Widok mam cudowny. Jezioro i park. Naprawdę mi się to podoba.
Obejmuję się ramionami i delikatnie uśmiecham. Kawa na tarasie o poranku z takim widokiem.
Mamy piękny taras. Jednak widok jest na co innego.
Wypijam alkohol do końca i Odstawiam kieliszek.
Odwracam się do mężczyzny. Jest ubrany w idealnie dopasowany smoking. Klasyka. Patrzy przed siebie zamyślony.
- Dlaczego jednak pan przyszedł? - pytam.
- Bo chciałem zobaczyć, jak dziś wyglądasz. - kiwa głową.
Marszczę brwi i w głowie analizuje to co właśnie powiedział. Zobaczyć mnie? Przecież on...Nie rozumiem. Wszystko teraz jest takie poplątane.
To słodkie powiedział. Przyszedł specjalnie dla mnie?
Londyn nie jest blisko. Przyjechał. Czuję dziwną euforię w sobie.
- I było warto? - pytam speszona ale ciekawa.
- Warto każdego kilometra - szepcze wsuwając rękę do kieszeni.
Czuję akrobacje w swoim brzuchu. Boże jak on na mnie działa. Dlaczego nie mogę tego powstrzymać.
Mam męża! Ale jego głos pieści mnie tak delikatnie. Drogie perfumy...Gucci dochodzi do zmysłów mojego zapachu. Robi mi się na prawdę gorąco i czuję wypieki na policzkach.
- Zatańczymy - stojąc obok podnosi rękę, abym mogła chwycić jego ramię.
Kiwam głową i oplatam je po czym wracamy do środka. Szukam wzrokiem Nialla. Jest zaintrygowany rozmową z jakimś mężczyzną. Nie zauważa nas. Ale przecież... Nie robimy nic złego. To zwykły taniec. Z moim teściem. To nic złego. Przyciąga mnie do siebie i zaczynamy tańczyć.
Nie mogę skupić się na niczym innym jak jego ręka oplatająca moją talię.
Jeden dotyk, a mnie jest tak dobrze. Kołyszę się z nim.  Muzyka jest spokojna i nawet koi trochę moje zdenerwowanie.
Oddycham równomiernie. Mężczyzna patrzy na mnie. Niebieskie oczy nie są tak chłodne, jak codziennie. Stojąc tak blisko powiedziałabym raczej że są.. piękne.
Gdy mruga, długie rzęsy rzucają na jego policzki.  To urzekający widok. Mój wzrok ląduje na jego malinowych wargach. Wyglądają na takie miękkie.
Chcę ich dotknąć. Dlaczego? Nie umiem wyjaśnić.
Zagryzam wargę czując że na prawdę muszę się powstrzymywać.
- Wracam do domu. Zapewne czekasz na męża, ale on spędzi tu jeszcze parę godzin. Mogę cię zabrać.
- Nie chce sprawiać kłopotu.
- To nie jest kłopot - zapewnia.
- Na pewno? - dopiero zauważam że przestaliśmy tańczyć.
- Na pewno - szepcze. Niall się nie pogniewa. Nie ma podstaw.
- Dobrze - kiwam głową. - Zaraz wrócę - idę poszukać męża.Puszcza mnie i odsuwa się. Przez chwilę stoję w miejscu.Dopiero po chwili wraca mi myślenie i odchodzę. Znajduję Nialla rozmawiającego z kilkoma mężczyznami.
- Gdzie zniknęłaś kochanie? - pyta i obejmuje mnie ręką.
- Twój tata tu jest. Wiedziałeś?
Patrzy na mnie zdziwiony. Wcale nie jestem zaskoczona. Oddał nam zaproszenia i się pojawił. Niespodzianka. - Nie. Nic nie mówił - odpowiada i szuka go wzrokiem. Stoi z jakimś biznesmenami którzy chwalą się żonami.
- Będziesz miał coś przeciwko jeśli pojadę z nim wcześniej? Jestem trochę zmęczona.
- Nie. Jasne, że nie, ale nie myślałem, że chcesz spędzać z nim czas. A to trochę godzin jazdy. - odpowiada.
- Nie chce psuć ci wieczoru. - posyłam mu uśmiech.
- Przyjadę w nocy - całuje moje czoło. - Jedź. Odpocznij.
- Dobranoc - idę do szatni odebrać swój płaszcz.Zabieram go i zakładam. Bawię się paskiem torebki, widząc że mężczyzna stara się pożegnać i do mnie podejść. W końcu staje obok, obejmując ręką w tali. Wyprowadza mnie z budynku, ale tam znów kogoś spotykamy. Młoda kobieta. Brunetka o czekoladowych oczach, przytulona do wysokiego mężczyzny. W wieku mojego teścia.
- Witaj Louis. Pani Tomlinson? - pyta.
- Pani Tomlinson - potwierdza zaciskając palce na moim biodrze. Znów zapomniał o drugim nazwisku.
Nie odzywam się wyczuwając zdenerwowanie Louisa. Jedynie się uśmiecham.
- Gratulacje. Harry Styles - pochyla się, żeby pocałować moją dłoń.
- Laillen Tomlinson.. - Louis mi przerywa.
- Tak. To mój... przyjaciel i jego dziewczyna. Wybacz nie pamiętam imienia. Jesteś trzecia w tym miesiącu - rzuca chłodno, przez co mina dziewczyny zrzednie.
To co powiedział zdecydowanie nie było miłe. Nawet jeśli to prawda, nie był powinien tego mówić.
Ale on jest z tego znany. Z dogłębnej szczerości.
- Miło pana poznac- mówię z uśmiechem.
- Mi ciebie też. Nie będziemy już przeszkadzać. Zadzwoń jak zapoczątkujesz życie potomka - Harry zwraca się do kolegi.
Żegnają się i ku mojej uldze ruszamy do auta.
Jedziemy czarnym Mercedesem najwyższej klasy. Podobny do auta Nialla lecz nowszy. W środku pachnie wszystkim. A najbardziej Guccim. Ten zapach jest dla mnie tak erotyczny jak nic innego. Samo wdychanie go mogłoby doprowadzić mnie do rozkoszy. Nie mogę do tego dopuścić. Jeśli dzisiaj znów będę mieć mokry sen...Sama nie wiem, czy tego chce czy może nie. Mężczyzna rusza, a ja żyję świadomością, że spędzę z nim i tym zapachem kilka godzin. Myślę, że ostatnio coś się zmieniło. Być może w pracy znów będzie traktował mnie źle. Na dystans. Ale tak trzeba. Tam jestem pracownicą.
A tu SYNOWĄ. Muszę o tym cholera pamiętać. Opieram się wygodnie i patrze przez okno.
Spokojnie Lai. Nic się nie dzieje. To tylko droga powrotna. Brunet włącza radio. Nie za głośno. Chociaż nie. To nie radio. płyta. Vivaldi.
Zamykam oczy i wsłuchuje się w melodie. Mój oddech jest spokojny i równy.
Myślę o wszystkim co jest mile. Wodospad. Wzburzona piana, która tworzy się wraz z opadem wody. Wiatr poruszający listki drzew. Ptaki wyspiewujace melodie. Na moich ustach pojawia się delikatny uśmiech.
Czuję muskanie palców. Dotyka mojej dłoni. Podnoszę powieki jednak nie odwracam się w jego stronę. Patrzę przed siebie. Wiem, że on też. Że jest skupiony na rozciągającej się drodze. Bada opuszkami palców wierzch mojej ręki. Potem drugą stronę. Nie reaguję na to. Jego skóra jest miękka i delikatna. Siedzę i staram się spokojnie oddychać. Już nawet nie zadaje sobie pytania dlaczego.
Po prostu chłone jego dotyk. Czuje, nie myślę.
Biorę głęboki oddech. Teraz kciukiem głaska moją skórę.
To takie przyjemne.. Ledwo powstrzymuje ciche westchnienie.
Splata nasze palce. Jedziemy w ciszy. Jestem zaskoczona tym gestem. Owszem. Zachowanie Louisa zmienia się ciągle. Gubię się trochę w tej sytuacji. Nie do końca wiem co chce osiągnąć.
Chce mnie uwieść? Mógłby to zrobić, ale nie widać, aby miał aż takie zamiary. Poprawia relacje z synowa? Tak. To bardziej możliwe. Przecież.., on nie ma czego we mnie widzieć. Gdzie ja do niego.
- Jesteś intrygującą kobietą Lail. Dlaczego pozwalasz mi to robić? Nie uciekaj. Odpowiedz. Czemu pozwalasz mi na dotyk - odzywa się ochryplym głosem. Przerywa moje myśli w nagły sposób.
- To nic złego. - mówię sama w to nie wierząc.
Podnosi moją rękę i całuje,a później spokojnie odkłada ją na moje kolano. Kładzie ręce na kierownicę i wraca do prowadzenia. Między nami ponownie zapada cisza, która trwa już do końca jazdy.
Zasypiam, więc cisza na pewno panuje. Czuję silne ramiona wokół mnie. Ten zapach...Tak dobrze znany. Ten który upaja. Powoli otwieram oczy, przebudzam się. Mężczyzna wnosi mnie do domu, cicho zamykając drzwi.
Wiem że to podłe, ale ponownie zamykam oczy opierając głowę o jego ramię i udaje że nadal jestem pogrążona we śnie.Wszystko, co robię jest złe. Wszystko co robię sprowadzi do czegoś nieodpowiedniego. Dlaczego nie umiem tego zatrzymać?
~~~*~~~
Opowiadanie zostało już całkowicie napisane xx
Czeka tylko na dodanie rozdziałów. A to zależy od Was i tego, czy przeczytacie.
Następna historia prawdopodobnie będzie na Wattpadzie.
Macie może jeszcze ciekawe fabuły? Podajcie!♥

30 komentarzy:

  1. Rozdział: Miód, malina. Zresztą jak zawsze :)
    A co do fabuły to nie jestem BARDZO pomysłową istotą, więc nie pomogę, przykro mi.
    Czekam na nexta i papa ! :*

    OdpowiedzUsuń
  2. Jest super, naprawdę nie mogę się doczekać następnej części ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Miodzik i orzeszki :* jest cuudoowny!

    OdpowiedzUsuń
  4. Superr :* Robi się ciekawie bardzooo <3

    jeden-moment-1d.blogspot.de/?m=1

    OdpowiedzUsuń
  5. Cudowny rozdział ! Boże... Co to będzie dalej? Jestem bardzo ciekawa :)
    ~ @zosia_official

    OdpowiedzUsuń
  6. Super juz się nie mogę doczekać następnego xx
    @Demon0Klaudia

    OdpowiedzUsuń
  7. świetny rozdział, czekam na następny :)
    A ile ich będzie?

    OdpowiedzUsuń
  8. Jest genialny ^^
    Ciekawe czy dojdzie między nimi do zbliżenia <3
    Ściskam
    You Belong With Me

    Ps Nie rób na Wattpadzie tutaj lepiej się czyta...

    Może miłość bezdomnych walczących o każdy dzień? Tego jeszcze nie było...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W rolach głównych Harry Styles i Crystal Reed *.*

      Usuń
    2. Zgadzam się :)
      Lepiej się czyta tutaj niz na Wattpadzie
      Super rozdzial
      Dziwne ze Niall niczego nie podejrzewa,moze jest już przyzwyczajony do wyskokow ojca xd
      Lail już jest pogubiona,ciekawe czy mu ulegnie xd

      Usuń
  9. Świetny rozdział. Jak wszystkie :)
    Bardzo fajny styl. Ciekawy pomysł :D
    Dobrze jest też wiedzieć, że nie będę czekałam na następny rozdział w nieskończoność i nie będzie, jak często bywa tłumaczeń w stylu "czekam na wenę". :)
    Naprawdę ff godne polecenia :)
    @for_1D_fame

    OdpowiedzUsuń
  10. Ale emocje!
    Chce next!
    Kocham <333

    OdpowiedzUsuń
  11. Swietny<3 uwielbiam twojego bloga <3 <3 <3 <3 <3 <3

    OdpowiedzUsuń
  12. Jak to ocieka seksem ♥♥♥ no genialne

    OdpowiedzUsuń
  13. Czekam na nn :*
    Anonim na górze mnie rozwalił. <3
    Super :*

    OdpowiedzUsuń
  14. Świetne. Kocham! :) <3

    OdpowiedzUsuń
  15. Boski !! :* @hazza_bitsch

    OdpowiedzUsuń
  16. OMOMOMO.. Nigdy nie zawodzisz, Ala ! ... Egr.. a tak czekałam na jakieś twoje potknięcie, że opowiadanie będzie nudne .. Kurde :c
    Oczywiście żartuje ! :D Opowiadanie jak zwykle genialne, dopracowane wszystko od deski do deski .. zakochałam się. Podoba mi się chłodny Tomlinson ( mówimy o Louisie ) i wolę żeby taki został :D Mam jeszcze pytanie: Gdzie zrobiłaś te karty na samym początku w rozdziałach. Podobają mi się te składanki :) Pozdrawiam :*

    OdpowiedzUsuń
  17. jak zawsze świetne :* <3
    Zapraszam na mojego bloga:
    http://www.love-is-blind-as-rose-colored-glasses.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  18. Świetnyyyy ... :-).
    @nikola

    OdpowiedzUsuń
  19. Cudownie piszesz! :)
    -Z.

    OdpowiedzUsuń
  20. To nie ma sensu, ale zawsze można się pośmiać.

    OdpowiedzUsuń